Όταν ο Έλληνας μυήθηκε στα ad hominem (Κων/νου και Ελένης)
Όταν ο Έλληνας μυήθηκε στα ad hominem (Κων/νου και Ελένης) Οι εποχές κρίσεων είναι συνάμα και εποχές αναστοχασμού. Εποχές αναζήτησης της αφετηρίας των κοινωνικών φαινομένων, σε μία προσπάθεια αυτοκριτικής. Σήμερα — πιο πολύ από ποτέ άλλοτε — τη βεβαρημένη πολιτικοοικονομική κατάσταση έρχεται να πλαισιώσει η επίγνωση της ματαιότητας του διαλόγου με τον αντίπαλο. Αυτή η ματαιότητα γίνεται έκδηλη όταν αναλογιστεί κανείς τη βαθύτερη υπόσταση των ιδεολογιών. Οι ιδεολογίες δομούνται υπό μορφή καταλόγου αντιλήψεων. Καμία από τις επιμέρους αντιλήψεις δεν μπορεί να αφαιρεθεί, χωρίς ο ιδεολόγος να εξοστρακιστεί από την ομάδα. Κατά συνέπεια, η ιδεολογία εξυπηρετεί περισσότερο την ανάγκη του ανήκειν σε ομάδα παρά την αναζήτηση της αλήθειας. Έχοντας επίγνωση της αγελαίας δομής των πολιτικών παρατάξεων, σε συνδυασμό με το μέτριο επίπεδο ευφυΐας των μαζών, ο παρατηρητής εντοπίζει τη ρίζα της λυτρωτικής παρακμής του πολιτικού πεδίου. Όλοι θέλουν να νικήσει η πλευρά τους, ΕΠΕΙΔΗ είναι η πλευρά το...
.jpg)







